Vandaag waren de vrouwen aan de beurt om zich in te spannen. En ze kwamen al vroeg opdraven. Iedereen is zo blij dat we kunnen bouwen. Wilt u alle foto’s van deze dag bekijken? Klik dan hier!
Het gaat nu ineens snel! Ik was vandaag blij verrast met de bouwtekening van het nieuwe ’school’gebouw (cultureel ontwikkelings centrum) We zijn er ontzettend tevreden over. Het gaat een gebouw van 10 bij 10 meter worden inclusief een heuse veranda. Naar mijn idee krijgt het daarmee een gezellige uitstraling en ik hoop dat het echt een plaats wordt waar mensen graag bijeenkomen voor verschillende (educatieve) redenen. Bij de plannen hebben we rekening gehouden dat het dak zo sterk moet zijn dat het zonnepanelen kan dragen, want we gaan voor electra!
Na mijn vorige wat minder positief stukje, kan ik melden dat er veel is gebeurd in de afgelopen maand. Het lijkt of het kwartje is gevallen bij een grote groep vrouwen! Ik kan jullie niet vertellen hoe blij ik daar op ben. Je kunt nog zulke goede plannen hebben, maar het moet wel door de groep gedragen worden. Na het serieus dreigen van Renata met het stopzetten van het microkredietproject is er een knop om gegaan. Vrouwen die zelfs al een jaar niet meer betaald hebben, beginnen met hele kleine bedragen weer af te lossen. Super! Het is nu tot ze doorgedrongen dat het geen kwestie is van je hand ophouden en wachten tot die gevuld wordt maar dat ze het zelf in zich hebben om te veranderen en te groeien. Wel hebben we besloten geen grote leningen (a 200 euro) meer uit te geven, De vrouwen zelf gaven aan dat dat te hoog is en moeilijker terug te betalen. Dit vinden we vooruitgang! Ik weet nog dat 2 jaar geleden vrouwen een lening wilde van 500 euro, totaal niet in verhouding met waarin ze wilde investeren. Nu beginnen ze dat in te zien. Natuurlijk kunnen leningen van 500 euro wel werken, maar niet bij deze vrouwen die zonder elke vorm van educatie zoiets beginnen. Ik realiseer me dat we echt op nul zijn begonnen en we kunnen trots zijn op elke vrouw die het principe van geld lenen en terugbetalen door krijgt.
Hierdoor heeft Renata haar handen wat meer vrij gekregen voor de voorbereidingen van het ’schoolgebouw’. We hebben net eens goed zitten brainstormen over de functie van het gebouw, omdat het woord school de lading niet dekt. Het moet meerdere functies hebben. We noemen het een cultureel ontwikkelings centrum, dat komt beter in de buurt. Een gebouw waar inderdaad een programma is om te leren lezen en schrijven, maar op den duur ook een kleine bibliotheek zal komen. Er is behoefte aan kennis, we hopen dat er genoeg geld zal zijn om electra aan te brengen zodat we computers kunnen installeren waarop we bv. documantaires kunnen tonen over uiteenlopende onderwerpen. De mogelijkheid te hebben om ze te laten zien hoe dingen ook op een andere manier gedaan kunnen worden zal ze meer bewust maken van hun mogelijkheden. Ook is er behoefte om bij elkaar te komen, dus een ontmoetings- en vergaderplaats.
De vergunning voor de bouw zijn aangevraagd en worden vrijdag verwacht binnen te zijn. Dus dan kan de bouw beginnen, door de inwoners van Mtangani zelf. Ik hoop zo spoedig mogelijk met foto’s te komen en eind van deze maand krijg ik het overzicht van de afbetalingen en zal ik de sponsors weer een update sturen, alsook weer een nieuwsbrief sturen.
Op 4 december jl. is mijn partner weer naar Kenia terug gegaan. Twee maanden later dan gepland wegens prive omstandigheden. Dat dit op de microkredietvrouwen zo’n invloed zou hebben hadden we niet verwacht. Die laatste 2 maanden is er nl. helemaal niets terugbetaald aan leningen. We zagen de maanden daarvoor al een daling, maar we dachten dat dat te maken had omdat we een vervanger voor het innen van de leningen hadden gevonden en het vertrouwen nog moest groeien. Gebleken is dat de vervanger zijn werk prima heeft gedaan, we zijn zeer tevreden, de boekhouding klopte! Maar zoals ik al eerder in de vorige nieuwsbrief zei is er veel minder afbetaald in de maanden dat Renata er niet was. Hoe moeten we dit nu doorbreken? Vertrouwen moet groeien, kun je dus niet afdwingen. Wat is het toch moeilijk om ze te laten inzien dat het project heel goed zonder ons kan draaien, je ziet zo duidelijk hun afhankelijkheid van ons, terwijl we toch steeds ons best hebben gedaan ze hun eigen kracht te laten zien! De eerste vergadering was afgelopen zaterdag en Renata was heel duidelijk tegen de groep…tot eind december krijgen ze de tijd om hun bijdrage te leveren aan het slagen van dit project, zoniet dan zien wij ons genoodzaakt om met dit microkredietproject te stoppen. Ze vinden dit natuurlijk vreselijk, maar we moeten dan gewoon heel realistisch zijn. Op dit moment (sinds afgelopen mei trouwens) w0rden geen nieuwe leningen uitgegeven.
Het was weer even geleden, maar vandaag mocht ik weer op een basisschool een presentatie geven. Deze keer op Het Kompas in Dronten. Na verschillende groepen te hebben gehad, kwam groep 6 aan de beurt, ze reageerden heel enthousiast op mijn vraag of zij met de krasboekjes die ik nog had aan de slag wilden gaan. Van de herfst tot aan de kerst zal het zendingsgeld, wat de kinderen elke week meenemen, voor stichting Mtangani zijn. Hiermee kunnen we het laatste bedrag bij elkaar krijgen wat we nodig hebben om de school te bouwen en een beginnetje maken voor de schoolspullen die we nodig hebben. Veel succes met sparen!!
Reacties