Een dilemma….
Via Dominic van de stichting MVP in Mtangani kreeg ik enige tijd geleden een sms-je met de mededeling dat de mensen die niet met het microkrediet mee doen, zich hadden uitgesproken over het waterpompproject. Zij zijn van mening dat het afmaken van de waterpomp installatie een hogere prioriteit moet hebben dan het zoeken van sponsors voor de microkredieten.
Hun beredenering is; de microkredieten zijn voor een relatief kleine groep vrouwen en water is voor iedereen!
En ze hebben gelijk natuurlijk. Dus ik wil me nu echt richten op het zoeken naar sponsors om het waterpomp project eindelijk eens te kunnen afronden.
Natuurlijk zorg ik ervoor dat elke donatie daar aan besteed wordt waaraan hij/zij dat wenst, dat staat voorop.
Maar als mensen geen voorkeur hebben voor een project, dan vraag ik of het besteed mag worden aan het waterpomp project.
Vorige week had ik het geld wat ervoor gereserveerd stond overgemaakt, zodat ze een start konden maken met de laatste loodjes. Daarvan liet Dominic gisteren weten dat ze de watertank op zijn plaats hebben gekregen, zoals je op de foto’s ziet. het was blijkbaar een hele happening, want Dominic heeft hier wel 24 foto’s van gemaakt:-) (Als je op de foto’s klikt zie je ze in het groot.) We hebben nu ongeveer nog 1500 a 1600 euro nodig! Alle hulp is meer dan welkom!

Het gaat nu allemaal wel in een heel rap tempo, de foto’s blijven binnen komen. Er zijn nu dagelijks 8 man aan het werk. De mannen zijn van het bedrijf waar de pomp en de zonnepanelen zijn gekocht. Professionals dus. Op bovenstaande foto staat de pomp dus afgebeeld, klein dingetje eigenlijk, he? Ik had me iets heel groots voorgesteld:-) Maar goed, hij is van Duitse makelij, dat moet dus wel degelijk zijn.

Het frame wordt voor de zonnepanelen wordt gelast en daarna in de ijzermenie gezet.

Dan moet het de hoogte in op de betonnen pijlers.

Vandaag kreeg ik verschillende sms-jes van Dominic waarin hij melde heel druk bezig te zijn met het storten van de fundering van het platform waarop de watertank geplaatst gaat worden. Renata heeft me de foto’s toegestuurd…beelden zeggen meer dan woorden. Eindelijk gaat het steeds meer vorm krijgen.

     
                               

Eindelijk heb ik weer nieuws MET foto’s!! Het is lang stil geweest, ik heb inmiddels wel door dat dat echt bij Afrika hoort. Maar goed, we houden vol, de aanhouder wint en die put zal er komen. Het wachten was op de officiele papieren, voor die tijd konden we niet veel doen. Er werd wel veel mondeling toegezegd, maar we zijn pas zeker als we de papieren hebben.
Half maart was er een groep studenten uit Duitsland in het dorp. Zij kwamen daar voor een bepaalde periode werken in de omgeving en onze mensen daar, Renata, Monika en Dominic hebben hen ook gevraagd of ze mee wilden helpen om de watergeul van het sanitair gebouwtje naar de put uit te graven. Dat hebben ze gedaan. In de keiharde grond en met temperaturen rond de 35 graden. Na 2 dagen graven was de geul klaar en kon de leiding er in gelegd worden. We zijn dus weer een stapje verder!!
Als ik ze zo zie graven voel ik me haast schuldig dat ik niet heb mee geholpen, had het ook graag gedaan. Ach, ieder zijn ding, wij met z’n allen mogen het betalen:-))

      
De Duitse studenten en Monika hielpen flink mee.

      

Ook de lokale bevolking hielp mee, hier links een vrouw van de Giriama stam.

Bedankt jongens, we zijn weer een stap verder!!

Heugelijk nieuws! Het is nu officieel op papier gezet, dat de grond waar de put zich bevind, nu tot de stichting MVP behoort. Het was iets wat we over het hoofd gezien hadden. Sinds kort is er in Kenia een wet die zegt dat elke put moet worden geregistreerd en in dit geval was ook nog niet helemaal duidelijk (of liever gezegd helemaal niet:-) van wie de grond was. Dus om moeilijkheden voor te zijn is nu alles officieel geregeld.

Hallo,
Gisteren ontving ik weer een nieuwe foto van Renata, ze is nu even voor 14 dagen terug in Italie en ze gaat 13 december weer terug naar Malindi.
Op de foto zie je waar we het allemaal voor doen! Ik heb vorige week weer een bedrag overgemaakt naar Kenia. De bouwers waren op 20 meter diepte gestuit op rotsen en om daar doorheen te komen moest er natuurlijk zwaarder materiaal ingezet worden. Ook moest er een pomp onderin de put geplaatst worden, om het water wat er in is gekomen door de stortbuien er weer uit te pompen(het is nu het regenseizoen).

Ze gaan eerst een proefboring doen. Ze gaan eerst die 3 meter extra graven, daarna gaan ze proef draaien gedurende 8 uur om te kijken wat de capaciteit van de put zal zijn.
Ik heb ook 14 basisscholen in Dronten benaderd of ze mee willen doen met het verkopen van mooie kerstkaarten voor Mtangani, maar helaas (nog) geen reactie.
Ook moet ik even zeggen dat ons project niet in aanmerking kwam voor een gift van www.rommelmarktharen.nl . De commissieleden konden het niet eens worden, de reden van afwijzing was voor sommigen dat het dorp te dicht bij de hotels lag en dat het dorp probeert toeristen aan te trekken en rondleidingen te verzorgen. Ik heb daarop een tegenoffensief:-)ingezet en nu mag ik het in februari 2007 weer opnieuw voordragen en dat zal ik zeker doen!
Vandaag kreeg ik van Renata, de vriendin van Dominic, wat foto’s doorgemaild. Eindelijk ook foto’s van de put waar ik zo om ‘gezeurd’ heb.       

Op de foto linksboven zie je waar de put komt. 

Op deze dag werd gevierd dat de put zoet water bevatte.

Vandaag al bericht ontvangen van Monika en dit heeft het bezoek van de baas van het boor- en pompinstallatie heeft opgeleverd.
De put zal 3 meter dieper moeten worden gegraven dan nu het geval is. De put is nu te ondiep voor een test om het water op te pompen. Dus nu eerst 3 meter dieper graven en daarna kunnen ze testen wat de capaciteit van de put zal zijn en dan sturen ze een proefmonster naar een laboratorium in Mombasa om te kijken wat de kwaliteit van het water is. Helaas kosten deze voorbereidingen al geld. Maar op dit moment heb ik nog geen idee wat dat bedrag zal zijn.
Het bedrijf, Al-Neema Drilling Company, staat goed bekend in Malindi. Zij werken veel in het gebied rondom Malindi, zijn dus goed op de hoogte van de bodemgesteldheid. Kort geleden hebben zij nog 2 pompen geplaatst werkend op zonne-energie in Lamu en een in Hola. Beide pompen werken heel goed.
Tot zover het laatste nieuws!

Gisteren ontving ik weer een berichtje van Monika, zij is sinds september weer in Mtangani en blijft 6 maanden in Mtangani.
Ze schrijft:
“Ik ben goed aangekomen, maar ik had zeker een week nodig om me weer aan het Afrikaanse leven aan te passen. Daarna regende het te veel om enige activiteit te ondernemen. Maar nu kunnen we er weer tegen aan! Op woensdag 25 oktober a.s. komt de baas van een boor- en pompinstallatie bedrijf naar Mtangani om te kijken wat de mogelijkheden zijn voor een op zonne-energie aangedreven pompinstallatie. Daarna maakt hij een offerte. Dit bedrijf staat hier goed aangeschreven.
We zullen er op toezien dat er voldoende vooruitgang geboekt wordt.
Jullie zijn zo erg enthousiast en wij bewonderen jullie! Bedankt voor jullie inzet!!! Tot ziens!”
Ik ben heel benieuwd wat dat bezoekje op gaat leveren. Het is mij wel duidelijk dat Monika wel van aan pakken weet. Ik ben blij dat zij daar zit. Het geeft me een goed gevoel dat daar iemand met kennis van zaken zit. Haar beroep is milieudeskundige en bekend met de bodemgesteldheid van Malindi. Ik heb er vertrouwen in dat zij de goede beslissingen zal nemen. Ik laat gauw het resultaat weten!

Eindelijk begint alles een beetje te rollen. De laatste dagen waren erg hectisch. Het was druk e-mailen tussen België, Duitsland en Kenia!!
We hebben inmiddels raad gehad van 2 bedrijven welke waterpompinstallaties plaatsen of leveren in Kenia. De man van het bedrijf uit België, www.duba.be, was heel erg enthousiast en kende de plaats Malindi heel goed en wist ons te vertellen dat we goed moesten informeren over de kwaliteit van de bodem. Die schijnt uit verschillende lagen te bestaan. De bovenste laag is dan zoet drinkwater, maar daaronder zit brak water. Omdat we voor 7000 mensen water nodig hebben is de verleiding groot om veel water uit de put te pompen met het gevolg dat de put niet zo snel kan ‘volgen’ en dus dat brakke water mee omhoog gezogen wordt. Dit water is niet te gebruiken voor consumptie, maar ook niet voor de landbouw, de grond kan er zelfs onvruchtbaar van worden en woestijnvorming kan optreden.
Ppff, we dachten al, het ging te gemakkelijk:-)
Hij raadde ons aan om voor de benodigde capaciteit (7000 mensen) meerdere putten te slaan, die allen een goede beveiliging moeten hebben tegen het droogpompen.
Volgens de norm van UNICEF en ARTSEN ZONDER GRENZEN heeft een bevolking van 7000 mensen, 7000 x 20 = 140.000 liters water per dag nodig, onmogelijk om dat uit 1 put te halen.
Deze informatie heb ik vertaald en in het Engels doorgestuurd naar de Duitse Monika, die 21 september as. naar Malindi vertrekt voor 6 maanden. Zij is milieudeskundige en begreep gelukkig precies waar deze Belgische man het over had! Zij gaat daar nu goed uitzoeken wat de mogelijkheden en de onmogelijkheden zijn. Gelukkig maar, want ik kan de situatie niet beoordelen.
Verder bleek uit de offerte van het Nederlandse bedrijf, www.volanta.nl, dat de pompen niet eens zo duur zijn. Maar ja, nu moeten er misschien meerdere putten geslagen worden…
We wachten het nu maar even af en blijven gewoon doorgaan met geld inzamelen!!