De VN heeft de 8 milleniumdoelen ingesteld om op die manier voor 2015 de armoede danig terug te dringen. Mambapoint, de goede doelen website van de NCRV, heeft o.a. Stichting Mtangani als voorbeeld genomen om te laten zien hoe wij hieraan bijdragen. Het is een mooi filmpje geworden, wat weer duidelijk maakt waar we mee bezig zijn.
Vanmorgen kreeg ik fantastisch nieuws. Stichting Mtangani heeft de ANBI status gekregen van de belastingsdienst!! Dat betekent dat we voldoen aan de eisen die de belastingdienst stelt aan charitatieve instellingen en dat betekent weer dat alle donaties die gedaan worden aan de stichting afgetrokken kunnen worden van de belasting! Dat maakt het hopelijk ook aantrekkelijker voor bedrijven om te doneren. We hebben de status ontvangen met terugwerkende kracht, nl per 1 januari 2009.
Deze titel zal door velen niet in verband worden gebracht met stichting Mtangani, toch is die er wel. Ik ben nl. uitgenodigd door een groot beveiligingsbedrijf in Friesland, Schaafbeveiliging, om op deze beurs een stand te bemannen. Dit bedrijf ondersteunt de milleniumdoelen De directrice van dit bedrijf heeft de stichting Milleniumbedrijven opgericht om de milleniumdoelstellingen bij meerdere bedrijven onder de aandacht te brengen en in dat plaatje pas ik dus.
Het betreft de Huis en Tuin Beurs in het WTC-Expo gebouw te Leeuwarden van 5 t/m 8 maart as. Dit jaar heeft de beurs het thema duurzaamheid. Dus bij deze nodig ik iedereen uit om eens langs te komen!
Op kerstavond gebeurde het dat de weblog uit de lucht was. Zomaar zonder waarschuwing vooraf bleken mijn rechten op de www.stichtingmtangani.com te zijn verlopen! Het (gratis) 1e jaar was verstreken. Misschien had ik het kunnen weten, maar ja, op computergebied ben ik absoluut geen expert. Na een nood-email te hebben verstuurd naar vrienden met verstand hebben ze me weer op de been geholpen en me uitgelegd wat ik in juiste volgorde moest doen om mijn domeinnaam terug te krijgen. Nu had ik al wel het gevoel dat de weblog niet meer toereikend zou zijn en we het maar eens wat professioneler moesten gaan aanpakken. Ben en Bas Licher pakten hun laptops in en kwamen me te hulp op 30 december. Voor een gratis bord overheerlijke nasi deden ze veel! Van 17.00 tot 1.00 uur hebben we met z’n drieën een complete website in elkaar gezet en ik ben mega trots op het resultaat!!
Ik zou over 2 weken naar Mtangani afreizen, maar een paar weken geleden vertelde Renata me dat zij en Dominic allebei een tijdelijke baan hadden gekregen in een Italiaanse filmproductie.
Zoals hier ‘het circus in de stad is’ is het daar met de filmproductie. Tweemaal per jaar worden daar films opgenomen en regelmatig hebben Renata en Dominic daar hun werk in kunnen vinden. Nu viel dat dus net samen met mijn geplande trip. De werktijden zijn daar het klokje rond en nog langer. Slapen en werken. Ze konden beiden deze kans op inkomsten niet laten lopen, dus zou mijn bezoek van weinig inhoud zijn. Gelukkig heb ik de vlucht kunnen omzetten en ga ik nu van 12 t/m 22 januari volgend jaar.
Zoals de meeste van jullie weten heeft mijn man, Gerrit, op 29 okt jl. een auto ongeluk gehad waarbij hij hoofdletstel heeft opgelopen. Het komt allemaal wel goed, maar het herstel neemt toch wat meer tijd in beslag dan we hadden gedacht en daardoor voelde het voor mij niet prettig dat de vertrekdatum naar Kenia al zo snel dichterbij kwam. Na overleg met het thuisfront en met mijn contactpersonen in Mtangani heb ik besloten de reis een maand uit te stellen. Ik heb de vlucht om kunnen boeken en vertrek nu op 10 januari en kom op de 19e weer terug.
We gaan volgende week een msn-sessie organiseren met Dominic en een aantal vrouwen die in december met het microkrediet zouden starten, zodat ik zelf kan uitleggen waarom ik een maand later kom. In de tussentijd doe ik heel erg mijn best om meer geld in te kunnen zamelen voor het microkrediet, als ook geld voor de laatste fase van de waterpompinstallatie.
Ik kreeg vandaag wat foto’s toegestuurd vanuit Kenia. Dat lijkt zo eenvoudig, maar vanwege een trage internet verbinding, die ook nog wel eens gewoon wegvalt, is het niet zo makkelijk om die foto’s te verzenden. Een paar weken geleden is een filmploeg van de K.T.N langs gekomen. Dominic mailde me toen het onderstaande bericht:
“We are fine and trying to survive in this jungle of poverty and misery.
Its October now and the rain is still going on and this is not a good sign, because most of the seeds planted will rot. I have been trying to contact as many donors as possible to help set up a workshop for creating handcrafts and African jewelery and as it’s approaching Christmass we want to be able to sell many items and raise money for another project.
We had the{K.T.N.}Kenya Television Network team who came to the village to interview us on the project and other problems facing the village and we have some foto’s too.
We shall be on air tomorrow afternoon and hope to record the interview on tape. This is a good sign that the press is interested in what we are doing.
I just wanted to share this news with you ……..take care!”
Op de volgende foto staat Dominic de filmploeg te woord en zie je op de achtergrond het sanitair gebouwtje staan. Ziet er heel mooi uit, met zelfs 3 buitenkraantjes als je goed kijkt, maar helaas….er komt geen water uit. Waarom ze eerst het gebouwtje hebben neergezet in plaats van dat geld te besteden aan de water voorziening is me nog steeds een raadsel, maar goed dat was voor ‘mijn tijd’:-)
Verder kan ik nog melden dat vrijdag a.s. er om 14.00 uur een vergadering plaats vindt in Mtangani waarbij alle belangrijke personen aanwezig zullen zijn. Ben heel benieuwd wat daar uit komt. Ik hou jullie op de hoogte!
Vanmorgen zat ik op de afgesproken tijd, 8.00 uur, klaar om met Dominic te MSN-en vanuit Kenia. Het blijft een gekke gewaarwording, om 1,5 uur te kletsen met iemand die 8000 km verderop zit.
We hebben het vooral over het onderwijs in Mtangani gehad. Sinds 2002 is er een leerplicht ingesteld, maar vervolgens geeft de overheid niet de (financiele) mogelijkheden om de kinderen naar school te laten gaan. In Mtangani gaan een paar kinderen naar een overheidsschool, 7 km verderop. Voor meer kinderen is het niet weggelegd omdat het MVP-fonds voor meer scholieren geen geld heeft. Overigens zitten in deze klassen wel 200 kinderen per klas! En dan praten wij over volle klassen:-)
Vijf studenten in het dorp hebben het geluk gesponserd te worden door toeristen die hun studie betalen. Zij kunnen naar prive scholen. Per student kost dat ongeveer 20.000 Ksh, ong. 216 euro per jaar.
In het dorp is een klein schoolgebouw, dat leeg stond toen wij daar vorig jaar waren.
Hier kunnen maar 20 tot 30 kinderen onderwijs volgen. Er zijn leerkrachten in het dorp, die voor weinig les willen geven, maar zelfs dat ‘weinige’ is er niet.
Na nog wat over luchtigere zaken te hebben gebabbeld, sloot hij af met de mededeling dat als ik weer naar Kenia zou komen, ik mijn eigen hut zou hebben!:-)
Promotiemateriaal:
een leuk ‘winkeltje’ hé,
en het blijft groeien!
Reacties