Het kan ook niet altijd meezitten, maar het voelt wel heel wrang! Mijn partner in Kenia had de week nadat ik het geld voor de aanschaf van het hout voor het schoolmeubilair aan haar had overgemaakt al het benodigde hout gekocht. Met tuk tuks werd het naar haar huis gebracht (moet een fraai gezicht zijn geweest) daar zou het veilig kunnen wachten tot de timmerman kwam om ermee aan de slag te gaan. Flinke omheining moest daar zorg voor dragen, maar kennelijk is het transport vrij zichtbaar geweest en is er een paar nachten later een gat in het hek geknipt en de helft van al het hout (voor ongeveer 350 euro!!) gestolen!!  Enorm balen en frustrerend dus, voor hen is het natuurlijk veel geld, maar voor ons ook! Gelukkig hebben we nog wat reserves, maar dat was zo’n mooi beginnetje geweest voor de zonnepanelen.

Verder hebben we vandaag de 1e echte officiële vergadering. Ik bedoel, nu we graag het CBO certificaat willen hebben, moeten we eerst 3 officiële vergaderingen hebben en een bestuur benoemen, dus dat gaat vandaag gebeuren. Vanavond hoor ik weer meer via MSN.

Als Renata in Kenia is stroomt direct het nieuws weer:-) Ik had geen duidelijk beeld van welke lessen er op dit moment precies gegeven werden, dus daar hadden we het gisteravond over. Er zijn 3 groepen en elke groep krijgt 2 keer in de week les. Een groep die de basis beginselen van lezen en schrijven in het Swahili krijgen, echt vanaf nul beginnen dus. De andere groep is Swahili voor iets verder gevorderden en de 3e groep krijgt Engelse les.

Er is eindelijk een man gevonden die aan heeft gegeven ook onderwijs te willen gaan volgen bij ons. Geloof me… het is voor hem een grote stap om de hechte vrouwengroep binnen te treden. We hopen echt dat er meerderen gaan volgen en hij ook daadwerkelijk de stap gaat zetten!

Nog een nieuwtje… er is vanuit de overheid positief gereageerd op wat wij hebben verwezenlijkt (want onderwijs aan volwassenen op deze manier is echt zeldzaam hier!) Ze volgen ons al een tijdje en willen nu een gesprek met ons. Ben benieuwd wat ze ons kunnen bieden.

Renata is afgelopen vrijdag weer voor langere periode in Mtangani aangekomen. Voor ons is dat goed nieuws omdat we dan verder kunnen zeker nu we het geld van de 1%CLUB bij elkaar hebben. Ook was het spannend in wat voor staat we onze gloednieuwe school zouden aantreffen. Renata verwachtte dat de school, die we smetteloos wit achter lieten, een lik verf zou kunnen gebruiken, maar niets was minder waar, zoals ook de foto’s laten zien. Alles ziet er nog precies zo uit zoals we het achterlieten eind maart. Dit geeft maar weer aan dat als een gebouw gerealiseerd wordt met eigen bloed, zweet en tranen het op waarde wordt geschat en goed onderhouden.

Het ontvangst dat Renata stond te wachten was warm en voor mij ook heel herkenbaar. Nog even uitrusten en dan weer aan het werk!

Vanmorgen heb ik sinds lange tijd weer een presentatie gegeven. Waar ik eerst 20 minuten voor nodig had, was dat nu een half uur! Ik merk naar mate er nieuwe afgeronde projecten bijkomen mijn verhaal dus ook langer gaat worden…:-) Moet dus ergens wat gaan inkorten. In elk geval was het weer erg leuk. Een van de jongeren overhandigde me een envelop met het gespaarde geld van vorig jaar. Super bedankt, want ik sluis het direct deze week nog door naar Renata, die volgende week naar Kenia vliegt, ze kan het meteen goed gebruiken. Dit geld zal worden besteed aan schoolmeubilair en lesmateriaal. Voor volgend jaar gaan we dus voor de zonnepanelen zodat we elektriciteit in de school hebben! Bedankt voor jullie aandacht en reacties.

Vandaag kreeg ik een bericht van de 1%CLUB dat onze 2e projectaanvraag vol is! De aanvraag had ik gedaan voor extra schoolmeubilair en lesmateriaal.  Er was even een misverstand met de donaties, maar de 1%CLUB heeft het heel netjes opgelost door het project vol te storten onder de noemer van ‘donatie van de kerstman’. Super creatieve oplossing en we kunnen het weer goed gebruiken. Ik hou jullie op de hoogte!

As. zondag heb ik sinds lange tijd weer een presentatie te geven voor de Jeugdkerk de Ark in Dronten. Altijd leuk!

Het is nog even rustig, maar binnenkort gaat Renata weer naar Kenia en heb ik weer meer nieuws. Intussen komen langzaam de uitnodigingen voor het geven van een presentaties weer binnen. Een paar dagen geleden ontving ik een leuke foto van onze grote donateur, het bedrijf Logisal uit Leeuwarden. Zij zijn zo met ons werk begaan dat hij me vroeg om een foto voor aan de muur van het kantoor. Dus bij deze, met enige trots, de foto!