DOEL:

Vrouwen in Mtangani de mogelijkheid geven zich, d.m.v. kleine lening, een inkomen te verschaffen en hun levensstandaard daarmee te verhogen.

Met als wens daarbij de hoop dat dit project bijdraagt aan hun ontwikkeling.

UITVOERING:

Het idee werd geboren in augustus 2007. Samen met mijn partner Renata hebben we veel tijd geïnvesteerd in het zoeken naar de beste manier om dit project op te zetten. Zij zocht de vrouwen uit en verzamelde al hun gegevens en zocht uit wat voor bedrijfjes de vrouwen konden opstarten.

Ik verdiepte me in de achtergronden van het microkrediet en aan de hand van die kennis en de kennis die ik via Renata kreeg over hoe we dit het beste konden introduceren in het leven van de vrouwen, maakten we de contracten en de regels.

Intussen moest ook nog de financiële middelen vinden voor de leningen van de vrouwen. Dit lukte wonderwel goed en in januari 2008 reisde ik voor het eerst af naar Kenia om daar persoonlijk de eerste 44 vrouwen met  het microkredietproject te helpen opstarten.

We maakten een flitsende start! Te mooi om waar te zijn. We werden overspoelt met aanv ragen (wel 700) waar we uiteraard nooit aan konden voldoen. Dit heeft veel stress gegeven bij mijn partner die steeds maar ‘nee’ moest verkopen.

De vrouwen echter met een lening deden het heel wisselend. Telkens bleek weer dat Renata constant de aanjager moest zijn om de vrouwen aan te sporen tot afbetalen. We hebben succesverhalen, maar ook op financiële verliezen geleden.

We zijn door de jaren heen tot de conclusie gekomen dat een microkrediet voor vrouwen die totaal geen enkele vorm van onderwijs heeft genoten het vreselijke moeilijk aan te leren is om te plannen en inzicht te krijgen in het principe.

RESULTAAT:

Het is ons grootste project tot nu toe geweest en ook het zwaarste. Met veel ups en downs.

• Het project is op dit moment zelfvoorzienend, leningen die terugbetaald worden, worden bij elkaar gelegd en weer opnieuw uitgegeven.
• Er zijn op dit moment ( 2011) 80 vrouwen die bij ons een lening hebben lopen.
• Er komt geen nieuw Nederlands geld meer in dit project.
• Financieel gezien niet het meest succesvolle project

Maar de successen liggen op ander gebied.

• Positie van de vrouw is versterkt, in 2009 waren zij als groep zelfs in staat lokale verkiezingen af te dwingen.
• Twee stammen, Giriama en Borana, zijn nader tot elkaar gekomen
• Dit project heeft hen bewuster gemaakt van hun mogelijkheden en de vraag tot onderwijs voortgebracht.

Het project loopt nog wel, maar staat op een laag pitje. Twee vrouwen van Mtangani hebben we opgeleid en zijn in staat om de afbetalingen  te innen en nieuwe leningen weer uit te geven. Dit nog wel onder toeziend oog van ons.

Na mijn vorige wat minder positief stukje, kan ik melden dat er veel is gebeurd in de afgelopen maand. Het lijkt of het kwartje is gevallen bij een grote groep vrouwen! Ik kan jullie niet vertellen hoe blij ik daar op ben. Je kunt nog zulke goede plannen hebben, maar het moet wel door de groep gedragen worden. Na het serieus dreigen van Renata met het stopzetten van het microkredietproject is er een knop om gegaan. Vrouwen die zelfs al een jaar niet meer betaald hebben, beginnen met hele kleine bedragen weer af te lossen. Super! Het is nu tot ze doorgedrongen dat het geen kwestie is van je hand ophouden en wachten tot die gevuld wordt maar dat ze het zelf in zich hebben om te veranderen en te groeien. Wel hebben we besloten geen grote leningen (a 200 euro) meer uit te geven, De vrouwen zelf gaven aan dat dat te hoog is en moeilijker terug te betalen. Dit vinden we vooruitgang! Ik weet nog dat 2 jaar geleden vrouwen een lening wilde van 500 euro, totaal niet in verhouding met waarin ze wilde investeren. Nu beginnen ze dat in te zien. Natuurlijk kunnen leningen van 500 euro wel werken, maar niet bij deze vrouwen die zonder elke vorm van educatie zoiets beginnen. Ik realiseer me dat we echt op nul zijn begonnen en we kunnen trots zijn op elke vrouw die het principe van geld lenen en terugbetalen door krijgt.

Hierdoor heeft Renata haar handen wat meer vrij gekregen voor de voorbereidingen van het ‘schoolgebouw’. We hebben net eens goed zitten brainstormen over de functie van het gebouw, omdat het woord school de lading niet dekt. Het moet meerdere functies hebben. We noemen het een cultureel ontwikkelingscentrum, dat komt beter in de buurt. Een gebouw waar inderdaad een programma is om te leren lezen en schrijven, maar op den duur ook een kleine bibliotheek zal komen. Er is behoefte aan kennis, we hopen dat er genoeg geld zal zijn om elektra aan te brengen zodat we computers kunnen installeren waarop we bv. documentaires kunnen tonen over uiteenlopende onderwerpen. De mogelijkheid te hebben om ze te laten zien hoe dingen ook op een andere manier gedaan kunnen worden zal ze meer bewust maken van hun mogelijkheden. Ook is er behoefte om bij elkaar te komen, dus een ontmoeting – en vergaderplaats.

De vergunning voor de bouw zijn aangevraagd en worden vrijdag verwacht binnen te zijn. Dus dan kan de bouw beginnen, door de inwoners van Mtangani zelf. Ik hoop zo spoedig mogelijk met foto’s te komen en eind van deze maand krijg ik het overzicht van de afbetalingen en zal ik de sponsors weer een update sturen, alsook weer een nieuwsbrief sturen.