Van al het filmmateriaal dat ik had gemaakt in januari hebben we met veel knippen en plakken een 30 minuten durende film gemaakt. Ondanks de relatief slechte kwaliteit ben ik er toch erg trots op. Ik denk dat het goed weergeeft wat we in die week gedaan hebben en het zeker iets toevoegt aan de foto’s en het reisverslag.
Als ik had geweten dat de film ooit op de goede doelen website van de NCRV zou komen te staan had ik het wel wat anders aangepakt. Maar goed, ik krijg een herkansing! De NCRV belde me een aantal weken geleden op met de vraag wat ik in juni als ik terug ging precies ging doen. Ze vonden het blijkbaar een goed plan en boden me een digitale camera aan om mee te nemen! Compleet met reader erbij hoe ik een goed filmpje in elkaar moet zetten. Ik was hier heel blij mee en hoop het deze keer wat beter te kunnen doen. Mijn dank is groot aan neef Evert die zoveel tijd (die hij eigenlijk niet had:-) in het bewerken van dit filmpje heeft gestopt.
De koffer ligt inmiddels alweer klaar, over 5 dagen vertrek ik en er is op het laatste moment nog veel te regelen. Ik hoop weer regelmatig wat te kunnen schrijven vanuit Kenia, alhoewel het daar nu midden in het regenseizoen is en vaak het internet er compleet uitligt. Dus we zullen wel zien.
Kwaheri!

Als ik in juni terug zal ik dat ook zijn om te kijken naar een nieuw project wat we willen opstarten. Dit is echter van een heel ander kaliber en vergt veel voorbereidingstijd. We hopen de week goed te kunnen benutten om de puntjes op de i te zetten. Het betreft in eerste instantie een werken en leren project voor jongeren in de leeftijd van 16 tot 22 jaar. Deze leeftijdsgroep heeft dringend behoefte aan een praktische opleiding. Kinderen in Kenia kunnen vanaf 4 jaar naar de lagere school, deze is gratis, maar de secondary school is niet gratis en dus voor veel jongeren van Mtangani niet weggelegd. Wij willen deze jongeren een kans bieden en hen middels een praktische werken/leren opleiding hun eigen gemeenschapsgebouw te laten bouwen. Dit project zal meerdere vliegen in 1 klap vangen. Het samen bouwen aan hun gemeenschapsgebouw zal het gevoel van ‘ownership’ vergroten. Het gebouw zelf zal ruimte gaan bieden aan een leslokaal, een werkplaats waar lokale ambachten zullen worden aangeleerd aan de jongere generatie. De wens is ook om een restaurant op te starten met bv. een groep vrouwen die d.m.v een groter microkrediet daarin gaan inversteren. Omdat Mtangani dicht tegen het toeristengebied aan ligt, wordt gedacht om ook toeristen kennis te laten maken met de lokale keuken en hen ook Afrikaanse zang en dans aan te bieden. Het project biedt voor veel groepen grote mogelijkheden en groei en zal op deze manier ook selfsupporting worden, zodat het hele project onafhankelijk wordt van ontwikkelingshulp. We zitten nu nog in de brainstormfase en ik hoop de tijd in Kenia nuttig te kunnen besteden om de ruwe diamant steeds meer bij te kunnen slijpen. De volgende stap als ik terug kom zal zijn het aanvragen van subsidie bij het NCDO en de Wilde Ganzen. Daarbij wordt ik geholpen door het COS (Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking in Lelystad)
Ik zal zelf dus een flink deel van de projectkosten moeten zien te werven. Wilt u me hierbij steunen dan ben ik daar, namens de inwoners van Mtangani heel dankbaar voor.
Stichting Mtangani
56.50.81.357
Dronten