Ik heb net weer gesproken met Renata. Gisteren was de 2e vergadering met de vrouwen die graag mee willen doen met microkrediet dat we aan het uitwerken zijn. Het was weer een groot succes met 1 verschil, dat er nu geen 18 vrouwen waren, maar 35! Allemaal even enthousiast en vol plannen volgens Renata. Vandaag vroeg ik haar wat de dames zo al voor ideeën hebben om hun eigen business op te zetten. Ik moet zeggen dat ik echt versteld sta hoe snel ze het idee oppikken en initiatieven tonen!
Hier een aantal ideeën:
* Verkoop van vis.
* Verkoop van melk.
* Kleding maken op de naaimachine.
* Klein restaurantje opzetten waar ze willen koken voor de lokale bevolking tijdens hun lunchpauze. (Ik zei haar dat dat initiatief wel om een goed ondernemingsplan vroeg, waarop ze antwoordde:”Valt wel mee, ze zitten gewoon op de grond en eten:-), het gaat met name om de aanschaf van de potten en pannen.”
Geweldig hè? Renata heeft me belooft nu hard aan de slag te gaan met het uitwerken van de ideeën die dan moeten voldoen aan het microkrediet reglement die we hebben opgesteld na overleg met mensen die er verstand van hebben en/of ervaring mee hebben.
Als ik de businessplannen van de dames binnen heb kan ik sponsors gaan zoeken! Dat is mijn gedeelte van de deal.:-)

Gisteren kreeg ik trouwens een heel enthousiast mailtje van Renata. Ze had op mijn verzoek een meeting georganiseert met een aantal vrouwen van het dorp. Hier haar reactie:

“The meeting with the women has been a great success! OK! The group has already created their own committee! We have a chairlady who is mama Kikore, the secretary Lillian, the treasurer Emily, and also their substitutes! They want to start with the tree planting nursery and flowers! Because we have water soon! They are trying to prepare themselfs for the microfinance project, by identifying the kind of business they can do as a group or as an individual!”

Ik had niet gedacht dat ze het direct zo enthousiast zouden oppakken. Voor mij een extra stimulans om het te laten slagen!
Ik heb hen nu gevraagd om een soort business plan op te zetten, zodat we in december als ik daar ben het ook daadwerkelijk kunnen starten.
Tot zover maar weer!

De vrouwen tijdens de meeting met Renata(rechts)

Vandaag stond ik paginagroot in de krant ‘De Stentor’. Vorige week belde een journalist van die krant of ze een artikel mocht schrijven over mijn inzet voor Mtangani. Ze had over het brillenproject gelezen en wilde het verhaal achter het verhaal horen. Het was heel gezellig, ze bleef maar schrijven:-) Tot slot zei ze dat de fotograaf ook zo zou komen…oeps daar had ik niet op gerekend. Maar ach..de uitdrukking ‘alles voor het goede doel’ was nu wel heel erg op zijn plaats.
Ik moet zeggen dat het resultaat best meevalt, vandaar dat ik hem hier wel op de blog wil zetten. Samen met het geplaatste artikel.

door Inge Blankvoort
DRONTEN – Twee jaar geleden reisde Corien Norder met haar gezin als toerist naar Mtangani met tien dozen kraamspullen in haar bagage, dit jaar gaat de kraamverzorgster uit Dronten opnieuw naar Kenia met een extra vracht. Maar Norder wil vooral kijken hoe het gaat met de waterpomp die wordt aangelegd met geld dat in Dronten en omgeving is ingezameld.
Norder is de Nederlandse contactpersoon van een stichting die het leven wil
verbeteren van de inwoners van Mtangani. In 2005 legde Norder contacten in het dorp met een website als eerste vorm van hulpverlening. “Toen ik aanbood die gaan maken, was de reactie gereserveerd. Achteraf snap ik dat wel”, zegt Norder. “Er zijn zo veel toeristen die iets beloven en daar nooit op
terugkomen. Ik heb ook drie maanden gewacht, ik wilde eerst kijken hoe ze
reageerden op mijn vragen.” Haar contactpersoon noemt ze ‘gedreven’, een
man die zich inzet voor zijn dorp zonder eigen gewin.
Inmiddels probeert Norder op kleine schaal Mtangani te helpen. Ze zamelde
geld in voor een waterpomp en stuurden zo’n tweehonderd (zonne)brillen op sterkte naar het dorp. De volgende lading gaat in de koffer voor de reis in
december. “Daar is zo’n behoefte aan. Ik zag daar vrijwel niemand met een
bril, maar er is zoveel staar door het felle zonlicht. Onze afdankertjes komen echt goed van pas.”
Terwijl de aanleg van de waterpomp voor het dorp nog in volle gang is, zint
ze op een microkredietproject voor de vrouwen van Mtangani. “Ik werk vanuit mijn intuitie. Stap voor stap. Na elke stap kijk ik pas verder.” Plannen
genoeg, zegt ze. “En veel mensen dragen nieuwe ideeën aan. Zo ben ik ook aan al die brillen gekomen. Ik heb ze stuk voor stuk gepoetst, ik heb ze
allemaal in de hand gehad. De mensen waren er zo blij mee, ook al konden we niet iedereen helpen.”
Norder opereert op eigen houtje en haalt fondsen in haar eigen netwerk en
dat van haar gezin. Aansluiting bij een grote organisatie is voor haar geen
optie. “Daar blijft te veel aan de strijkstok hangen. Natuurlijk heb je
verzendkosten, maar op mijn manier komt meer geld op de goed plek. En ik wil zelf controle houden, zelf resultaat zien. Ze moesten in Mtangani wel wennen aan mijn vinger in de pap. Ze weten nu niet beter, het gaat prima. Soms zeggen ze ; you are a saint’. Zo wil ik daar echt niet ontvangen worden.”
Haar hulp in een Nederlandse stichting gieten, ziet ze ook niet zitten. “Dan
ben ik eerst duizend euro kwijt voor de oprichting. Zolang ik fondsen kan
sprokkelen en ik het kan behappen, laat ik het zoals het nu is.”
Als ze nu 26 was zonder gezin, zou Norder ontwikkelingswerk doen, daar is ze van overtuigd. “Maar ja, ik was op mijn 21ste getrouwd en kreeg twee zonen.
Nu ben ik veertig en doe ik het op een andere manier. Zo lang het goed voelt, doe ik het.”
Een groot doel heeft Norder niet voor ogen. “Ik laat het op me af komen, en
ik stop heus niet zo maar. Dit heeft mijn hart. Ik doe dit niet uit medelijden, maar ik wil wel mijn steentje bijdragen aan verbetering van de levenstandaard in het dorp.”
Meer info:www.stichtingmtangani.com

Het gaat nu allemaal wel in een heel rap tempo, de foto’s blijven binnen komen. Er zijn nu dagelijks 8 man aan het werk. De mannen zijn van het bedrijf waar de pomp en de zonnepanelen zijn gekocht. Professionals dus. Op bovenstaande foto staat de pomp dus afgebeeld, klein dingetje eigenlijk, he? Ik had me iets heel groots voorgesteld:-) Maar goed, hij is van Duitse makelij, dat moet dus wel degelijk zijn.

Het frame wordt voor de zonnepanelen wordt gelast en daarna in de ijzermenie gezet.

Dan moet het de hoogte in op de betonnen pijlers.

Vandaag kreeg ik verschillende sms-jes van Dominic waarin hij melde heel druk bezig te zijn met het storten van de fundering van het platform waarop de watertank geplaatst gaat worden. Renata heeft me de foto’s toegestuurd…beelden zeggen meer dan woorden. Eindelijk gaat het steeds meer vorm krijgen.

     
                               

                                                                                                                                                           De wens was er natuurlijk wel om ooit weer eens terug te gaan naar Kenia en nu ga ik dus echt! Ik vertrek op 2 december en kom op de 10e weer terug. Ik blijf daar dus 7 dagen en heb 2 dagen gepland om te reizen. Ik verblijf daar bij Dominic en zijn vriendin Renata in huis. Het belangrijkste doel was in eerste instantie de waterpompinstallatie te zien werken. Dominic is vorige week naar Mombasa geweest om alle onderdelen voor de installatie te kopen en te bestellen. Ik heb dus goede hoop dat over niet al te lange tijd de pomp zal werken.

Na het succesvolle brillenproject, ben ik aan het brainstormen wat het volgende zou kunnen zijn. Mijn contacten met de stichting en het dorp zijn goed en betrouwbaar, dus wil ik graag een stapje verder gaan. Het is ook nooit eens rustig in dat hoofd van mij:-)

Nu zijn we aan het uitzoeken of we het microkrediet in dit dorp kunnen introduceren. Door vrouwen een kleine lening te geven wat zij moeten investeren in het aankopen van materialen waarmee zij zich een inkomen kunnen verschaffen. De lening moeten ze maandelijks en binnen een jaar aflossen inclusief een lage rente. Al in verschillende delen van de wereld is gebleken dat dit werkt en op die manier de mensen daar zelf in staat zijn om hun levenstandaard te verhogen, opdat de kinderen naar school kunnen en zij zichzelf beter staande kunnen houden.
Ik ben van plan om sponsors te zoeken die een vrouw of een groepje vrouwen financieel willen ondersteunen. De bedragen zullen daarvoor niet hoog zijn. Dus als er mensen zijn die daar belangstelling voor hebben en een groep vrouwen wil steunen, laat het me dan even weten.

Als ik mijn fantasie de vrije loop laat gaan en geloof me, dat kost geen moeite:-)dan zou het ideale scenario als volgt zijn:
Om alles goed te laten verlopen, goed onderzoek te doen naar de mogelijke kandidaten, hun achtergronden te leren kennen en me verdiepen in de mogelijkheden, zou ik daar graag ongeveer 3 keer per jaar naar toe gaan om vinger aan de pols te houden.
Ik sta er op om zoveel mogelijk controle op de zaken te houden. Dat ben ik elke donateur verplicht. Alleen ben ik helaas zelf niet in staat dit bedrag persoonlijk op te hoesten. Dus zoek ik sponsors die me willen helpen om dit project te laten slagen.
De eerste keer in december ga ik sowieso, ook zonder sponsorgeld, maar ik heb al 2 sponsors gevonden! Als iemand me wil steunen of nog andere mogelijkheden weet, dan hoor ik het graag!